Een schaats-uitstap per flixbus

Ook in Hongarije bijven we de shorttrackperikelen van Hanne en Stijn natuurlijk volgen. Het EK vond deze keer plaats in Dresden. Na wat wikken en wegen ging ik de uitdaging aan het openbaar vervoer te nemen, Dresden is niet héél ver. Zowel de trein als de bus zijn haalbare opties maar de trein rijdt niet rechtstreeks en de flixbus wel. Doe daar wifi en oplaadpunten voor je GSM, en redelijk verstelbare zitplaatsen bij, en de keuze was gemaakt.

Met enige stress trok ik per trein naar ‘Kélenföld’ station in Budapest, om van daaruit de nachtbus van 21h te nemen en ’s ochtends om 6h in Dresden te staan. En wonder boven wonder: ik kwam dan wel niet ‘fris’ aan maar toch uitgeslapen genoeg om van de wedstrijden te genieten. Met Stijn z’n zilveren medaille was dat ook niet zo moeilijk natuurlijk. Hanne deed niet mee, maar was op alle affiches en in de VIP ruimte wel te zien op afbeelding.

Gelukkig was ik niet de énige Belg, maar het supporterskransje was toch wel beperkt: jammer! Ook andere nationaliteiten stuurden hun kat, het was dus erg rustig rond de ijsbaan: ze kunnen nog wat leren van Nederland.

Op zondag nog een wandeling door het prachtige oude stadscentrum, en dan weer de spanning van de shorttrack. Eigenlijk geniet ik er enkel achteraf van, tijdens de wedstrijd is het té spannend. Maar de bronzen plak op de heren relay was weer zo’n geniet-moment (al kunnen ze eigenlijk beter, dan halen ze dat zonder geluk). Tegen 22h zat ik al terug op de bus en om 7h30 al weer thuis: fris genoeg om maandag als werkdag aan te vatten.

Conclusie: de flixbus is voor kleine mensen wel comfortabel, vlot en goedkoop. Voor de reis naar Belgïe is het geen alternatief, want die route is allesbehalve rechtstreeks, daarvoor blijft vliegen toch een betere optie.

Vergelijkbare berichten

  • |

    Eén schroef aub

    In België zijn er in de meeste steden ecologische voedingswinkels: je kan er vanalle voedingswaren kopen zonder verpakking, op gewicht. Alleen zijn die zaken vaak best duur, en de doelgroep is dan ook de eerder welgestelde ecologisch bewuste bakfietser. Hier in Hongarije is er een gelijkaardig systeem voor doe-het-zelf spullen. En iedereen maakt er gebruik…

  • Bezoek

    Stilaan wordt onze stek bezoekbaar. Familie en vrienden in Hongarije verwelkomen doen we graag. Onze eerste gaste kreeg gelukkig stralend weer want de verwarming is nog steeds niet in orde (maar ondertussen wel in opbouw). Het cliché dat je pas zelf op stap gaat als je bezoek krijgt kwam weer uit: we zijn zo druk…

  • Hongaarse pasta

    Zo het land, zo de pasta. In Italïe zijn er tientallen frivole pasta vormen met verrukkelijke namen. In Hongarije is de pasta even nuchter als het volk: grote brokken (galuska) of kleine brokken (tarhonya). De eerste moet je vers maken, een beetje zoals gnocchi. Het leuke is dat ze geen bepaalde vorm moeten hebben dus…

  • Stenen begrijpen

    In Hongarije liggen de stenen vaak begraven onder het oppervlak en zijn ze alleen zichtbaar wanneer de velden worden omgeploegd. We merken echter op dat de stenen verdwijnen omdat de grond ze ‘opeet’. We denken dat de bevroren grond onder de stenen smelt, waardoor ze wegzakken.